Qış gecəsidi

Qar yağırdı

Pəncərənin önündə oturub

Özümdə seyr edirdim

Geçliyimə ...

Gələcəyimə ...

Əlimi uzaldıb ...

Bir qar danasın tutdum

Əlivin istisi qədər soyuqdur

Yerə baxıb ...

Addımlarıvın səsin eşitdim

Gözlərivin ışıqı qədər qaranlıqdır

Sondan başımı qovzayıb ...

Şəhərə baxdım

Nisgilli təbrizivə

Ürəyi dolu yurduva

Bağrıvın genişliyi qədər sıxıntıdır

Anam məni ğərib doğmuş qardaşlarımın içində

Sənin bağımsızlıqın qədər vurğunam

Gözüm doldu

Ürəyimdə

Burada anladım ki ...

Bizim kisi bir eşq hikayəsidir

Nə yaşamaq olur

Nə bıraxmaq

Aysəl – 1386.9.4

Binab